سال ۸۸ سال نو با تجربه های نو برای شما دوست عزیز باشد .

دراین شب نمایی ها

  بیا به سخره بگیریم فردا را

با درختان هم آواز شویم

کی می داند صبح چه می بیند

 ((اسب ابلق سم طلا

آسته برو میری کجا

میترسم دیوونه بشم

با آدماش جنگ بکنم

 سربشکنم آی سر بشکنم

 میترسم دیوونه بشم

سربشکنم آی سر بشکنم ))

حاج آقا : عروس خانم  بازم قسمت شد بیاییم یه چرخی بزنیم  این دفعه اتولو با کاغذهای رنگی تزئین کردم  

حاج خانم : در آینه دستی خودش یک نگاه می اندازد . لبخند می زند ،حاج اکبر از اولش هم  خوش سلیقه بودی! یادمه نامه هایی رو که به من می نوشتی چه جوری تزئین میکرد ی: روی  کاغذ نامه هات  چای می ریختی  وآنها معطر می کردی ،همراه  چند گلبرگ زعفران تو پاکت صورتی می گذاشتیشون بعدش پاکتو با نخ می بستی به سیب سرخی...کله ی سحر پرت میکردی تو اتاقم ....

حاج آقا : قا ه قاه میزند اختیار دارید ! 

حاج خانم:  خبری از بوق بو ق نیست ؟

حاج آقا :  به احترام چهل سال زندگی مشترکمون چهل تا بوق بوق ....

یک نفس عمیق میکشد : وکیلم دوشیزه خانم ...

عروس باصدای لرزان میگوید :بله  تا کله قند ها دست از جنگ بر دارند با هله هله همراه  شوند

داماد لبخند میزند: عروس خانم حال میتوانم  چهره  شما راببینم .

  وای اصلا تصور نمیکردم چهره ی شما  این شکلی باشد ...

درشب نشینی گیلاسها

بادبادکها برباد رفتن

خيلی خيلی دوست دارم  ،ستاره ها را لمس کنم و ببوسم  باآنها حرف بزنم اما امروز آقا معلم زنگ انشا ء به من گفت ((پسرک دیوانه آنها سنگ های داغی هستند که بعضی هاشون سالها مرده اند ...))اما من که باور نميکنم  چون ستاره ها  چشمک ميزنند.

                                                        هنوز ستاره می درخشد اگر چه مرده!!

نازپرورد تنعم نبرد راه به دوست
عاشقی شیوه ی رندان بلاکش باشد

 ماکودک بودیم،کمی شیطان که از ضعف ایشان بهره می جستیم ،به خیال خام خود تفریح میکردیم برای مثال وقتی ایشان درمعدود مواقعی که سوال میکردن،جواب پرت میدادیم یا به خطا راهنمایی میکردیم هرچندکه همیشه دست ما رامیخواند وبرای همین اعتبارزیاد ی در نزد ایشان کسب کرده بودیم.

 از قضا روزی با ایشان مسیری را طی میکردیم که چاله ای رویت شد پس با غرور گفتیم پدر جان  چاله ای در راهست

فرمودنند :کودکم هیچ چاله نیست ،شما میخواهید بروید، بروید

ما اصرار کردیم وایشان انکاردرنهایت

 گفتند گزیده گو ،کو تا چاله

ما هم از سر لج  نظاره گر در چاله رفتن  و  به زمین خوردن ایشان شدیم  و شکرخدا  اتفاق خاصتی رخ نداد

ماکه  منتظر گله و شکایت بودیم با لبخند ایشان مواجه شدیم 

فرمودنند عجب: نوه ی ما زیرک وباهوش شده است .....

   باز هم میتوانم مثل یک کودک بخندم

دایی سوسکه به شیشه خالی نوشابه نگاه کرد

 فکر کرد چه چیزی می تواند فراموش کند

 یک نخ بریده،  بادبادک کودکیش ....

فکرکرد

خاله سوسکه تازه یاد گرفته با سایه اش حرف بزنه ........